مجتمع آموزش علوم اسلامی کوثر
 
 
 
 
 
 
 
 انتشار اولین اثر برگزیده تالیف شده در پژوهشکده مطالعات تخصصی کوثر با همکاری موسسه آزمون یار پویا

 برگزاری دومین جلسه کارگروه بررسی و تصویب طرح نامه سطح چهار رشته تفسیر تطبیقی

 جلسه دفاع پایان نامه اعظم طلایی جم از طلاب سطح 3 با موضوع «نقش کنترل خشم دراصلاح روابط اجتماعی در قران باتکیه بر بیانات ایه الله جوادی املی »

 جلسه دفاع پایان نامه ریحانه جهانی از طلاب سطح 3 با موضوع «بررسی فقهی و قانونی و واگذاری مسئولیت به غیر مسلمان در حکومت اسلامی»

 برگزاری مصاحبه گرایش تاریخ اسلام و تفسیر و علوم قرآنی

 برگزاری کارگاه نگرش تا نگارش پایان نامه

 برنامه مراسم تشییع پیکر شهید سپهبد سلیمانی

 اجتماع بزرگ مردمی بیعت با امام عصر (عج) در سراسر کشور

 دیدار اعضای مجلس خبرگان رهبری با رهبر انقلاب

  رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار جمعی از طلاب سراسر کشور

 مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه در بیانیه ای: حوزه های علمیه با تمام توان ازسپاه پاسداران حمایت می کند

 در حمایت از سپاه پاسداران: تجمع بزرگ حوزویان در مدرسه فیضیه

 

خانه تازه هاي علمي و ادبي امام صادق (عليه السلام) از منظر ديگران...
یکشنبه 13 آبان 1386     امام صادق (عليه السلام) از منظر ديگران

مالك بن انس و امام صادق(عليه السلام)
مالك بن انس (97 ـ 179 ه.ق) يكى از پيشوايان چهارگانه اهل سنت و جماعت ورئيس فرقه مالكى است كه مدتى افتخار شاگردى امام صادق (عليه السلام) نصيب وى شد . او در باره عظمت و شخصيت علمى و اخلاقى امام صادق(عليه السلام) چنين مى گويد:
( مدتى به حضور جعفربن محمد(عليه السلام) مى رسيدم . آن حضرت اهل مزاح بود. همواره تبسم ملايمى برلب هايش نمايان بود.
هنگامى كه در محضرآن حضرت نام مبارك رسول گرامىاسلام(صلّي الله عليه وآله) به ميان مىآمد, رنگ رخساره جعفر بن محمد (عليه السلام) به سبزى و سپس به زردى مى گراييد .
در طول مدتى كه به خانه آن حضرت آمد وشد داشتم, او را نديدم جزاين كه در يكى از اين سه خصلت و سه حالت به سر مى برد , يا اورادر حال نماز خواندن مى ديدم و يا در حالت روزه دارى و يا در حالت قرأت قرآن.
من نديدم كه جعفربن محمد(عليه السلام) بدون وضووطهارت ازرسول خد(صلّي الله عليه وآله) حديثى نقل كند. من نديدم كه آن حضرت سخنى بى فايده و گزاف بگويد. او از عالمان زاهدى بود كه از خدا خوف داشت. ترس از خدا سراسر وجودش را فراگرفته بود.
هرگز نشد كه به محضرش شرفياب شوم, جزاين كه زيراندازى كه زير پاى آن حضرت گسترده شده بود , آن را از زيرپايش برمى داشت و زير پاى من مى گستراند.)
همو در سخنى ديگر درباره فضيلت وعظمت امام صادق(عليه السلام) مى گويد:
هيچ چشمى نديده است وهيچ گوشى نشنيده است وبه قلب هيچ بشرى خطور نكرده است , مردى كه با فضيلت تر از جعفربن محمد (عليه السلام) باشد.
حسين بن يزيد نوفلى مى گويد: از مالك بن انس فقيه شنيدم كه گفت:
به خداسوگند! چشمان من نديد عبادت فردى را كه از جهت زهد, علم, فضيلت, وورعبرترازجعفربن محمد(عليه السلام) باشد. من به نزد اومى رفتم .او با روى باز مرا مى پذيرفت و گرامى مى داشت.
روزى از او پرسيدم: اى پسر پيامبر! ثواب روزه ماه رجب چه ميزان است؟ او درپاسخ روايتى از پيامبر نقل كر د. به خدا سوگند هرگاه چيزى ازكسى نقل كند درست وراست نقل مى كند. او در پاسخ گفت: پدرم از پدرش وازجدش واز پيامبر نقل كرده است كه ثواب روزه ماه رجب ايناست كه گناهانش بخشيده مى شود . سپس اينپرسش را درباره روزه ماه شعبان هم بيان كردم و حضرت همان پاسخ را داد.

ابـوحنفيه و امام صادق(عليه السلام)
( نعمان بن ثابت بن زوطى ) معروف به ( ابوحنيفه) (80 ـ 150 ه. ق.) پيشواى فرقه حنفى درباره عظمت امام صادق (عليه السلام) گفته است: من فقيه تر وداناتر از جعفربن محمد(عليه السلام) نديده ام.
او داناترين فرد اين امت است.
همو درباره عظمت علمى امام صادق (عليه السلام) بيان داشت: همانا دانشمندترين مردم كسى است كه به آرإ و نظريه هاى مختلف دانشوران در مسأل علمىاحاطه و تسلط داشته باشد.)
و چون جعفر بن محمد (عليه السلام) اين احاطه را دارد, بنابراين او داناترين فرد است.
و نيز از او نقل شـده كه گفته است: ((لـو لاالسنتان لهلك نعمان )) يعنـى اگـر آن دو سال شاگـردى مـن نزد او نبود, نعمان هلاك مـى شد.

ابن شبرمه و امام صادق(عليه السلام)
عبدالله بن شبرمه بن طفيل ضببى معروف به ( ابن شبرمه) (72 ـ 144 ه . ق) قاضى و فقيه نامدار كوفه, درباره امام صادق(عليه السلام) مى گويد:
به ياد ندارم حديثى را از جعفربن محمد(عليه السلام) شنيده باشم جز اين كه در عمق جانم تإثير گذاشته باشد. از او شنيدم كه در نقل حديث مى گفت كه از پدرم و از جدم و از رسول خد(صلّي الله عليه وآله) اين روايت را نقل مى كنم. همو گفت: به خدا سوگند! نه جعفربن محمد(عليه السلام) درنقل روايات ازپدرش دروغ مى گفت ونه پدرش بر جدش دروغ مى گفت و نه او بر پيامبر(صلّي الله عليه وآله) .
يعنى آنچه كه درسلسله سند روايات جعفربن محمد (عليه السلام) وجود دارد جملگى درست است.

جاحظ و امام صادق(عليه السلام)
( ابوبحرجاحظ بصرى ) (160ـ255 ه . ق) كه از دانشوران مشهور قرن سوم بود, درباره امام صادق(عليه السلام) بيان داشت: جعفر بن محمد(عليه السلام) كسى بود كه علم و فقه آن حضرت جهان را پركرده است وگفته مى شود كه ابوحنيفه وسفيان ثورى از شاگردان او بودند.
همين درعظمت علمى آن حضرت كافى است.
همو در سخنى ديگر درباره فضيلت وعظمت امام صادق (عليه السلام) مى گويد:
چشمه هاى دانش وحكمت را در روى زمين شكافت وبراى مردم درهايى از دانشگشود كه پيـش از او معهودنبـود وجهان از دانـش وى سرشار گرديد.

شهرستانى و امام صادق(عليه السلام)
ابوالفتح محمدبن ابى القاسم اشعرى معروف به(شهرستانى)(479ـ547 ه .ق) دركتاب گران سنگ(الملل و النحل) درباره عظمت امام صادق(عليه السلام) مى نويسد:
امام صادق (عليه السلام) درامور ومسايل دينى , از دانشى بى پايان و در حكمت, از ادبى كامل و نسبت به امور دنيا و زرق وبرق هاى آن, اززهدى نيرومندبرخورداربودوازشهوت هاى نفسانى دورى مى گزيد.

ابن حجر عسقلانى و امام صادق(عليه السلام)
شهاب الدين ابوالفضل احمدبن على مصرى شافعى , مشهور به ( ابن حجرعسقلانى ) (773ـ852 ه .ق)درباره امام صادق(عليه السلام) مى گويد:
( جعفربن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب(عليهم السلام) فقيهى است بسيار راست گفتار. ) ونيزمى نويسد: ابن عدى گفته است:
براى جعفربن محمد(عليه السلام) احاديث و نسخه هاى بسياراست. اوازافراد موثق است.
ابن حبان او را در زمره ثقات قرار داده است و گفته است: جعفر بن محمد (عليه السلام) از بزرگان اهل بيت رسول خد(صلّي الله عليه وآله) است وازجهت فقه,علم و فضل مقام بالايى دارد.
( نسايى ) در جرح و تعديل, امام صادق (عليه السلام) را از افراد ( ثقه) معرفى كرده است.

ابن حجر هيتمى و امام صادق(عليه السلام)
شهاب الدين ابوالعباس,احمد بن بدرالدين شافعى , معروف به( ابن حجرهيتمى )(909ـ974 ه . ق)
در( صواعق المحرقه) درباره امام صادق (عليه السلام) مى نويسد: مردم ازآن حضرت دانشهاى بسيارى فراگرفته اند . اين علومودانش ها توسط مسافران به همه جا راهياف تو سرانجام آوازه جعفربن محمد(عليه السلام) درهمه جا پيچيده شد.
عالمان بزرگى مانند ( يحيى بن سعيد) , ( ابن جريج), (مالك), (سفيان ثورى), (سفيان بن عينيه), (ابوحنيفه), (شعبه) و (ايوب سجستانى) از او حديث نقل كرده اند.

ميرعلى هندى و امام صادق(عليه السلام)
( ميرعلى هندى) كه ازعلماى نامدار اهل سنت است و در همين دوره معاصر مى زيست درباره عظمت علمى واخلاقى امام صادق (عليه السلام) مى گويد: آرإ وفتاواى دينى تنها نزدساداتوشخصيت هاى فاطمى رنگ فلسفى به خود گرفته بود.
گسترش علم درآن زمان , روح بحث وجستجو را برانگيخته بود و بحث ها و گفتگوهاى فلسفى در همه اجتماعات رواج يافته بود. شايسته ذكر است كه رهبرى اين حركت فكرى را حوزه علمى اى كه در مدينه شكوفا شده بود, برعهده داشت.
ابن حوزه را نبيره على بن ابى طالب(عليه السلام) به نام امامجعفر(عليه السلام) كه(صادق) لقب داشت, تإسيسكرده بود .او پژوهشگرى فعال و متفكرى بزرگ بود و با علوم آن عصر به خوبى آشنايى داشت ونخستين كسى بود كه مدارس فلسفى اصلى را دراسلام تإسيس كرد .
درمجالس درس اوتنها كسانى كه بعدها مذاهب فقهى را تإسيس كردند, شركت نمى كردند بلكه فلاسفه و طلاب فلسفه از مناطق دور دست در آن حاضر مى شدند.
(حسن بصرى ) موسس مكتب فلسفى ( بصره) و ( واصل بن عطا ) موسس مذهب ( معتزله),از شاگردان او بودند كه از زلال چشمه ى دانش او سيراب مى شدند.

عمربن مقدام و امام صادق(عليه السلام)
( عمربن مقدام ) ازعلماى معاصر امام صادق(عليه السلام) درباره آن حضرت مى گويد: هنگامى كه جعفر بن محمد(عليه السلام) را مى ديدم, مى فهميدم كه اوازنسل پيامبران است.
خودم ديدم كه درجمره منى ايستاده بود و از مردم مى خواست كه از او بپرسند و از علم سرشار او بهره مند شوند...

ابن خلكان مـورخ مشهور و امام صادق(عليه السلام)
ابن خلدان درباره امام صادق (عليه السلام) مي نويسد : او يكي از امامان دوازده گانه در مذهب اماميه و از بزرگان خاندان پيامبر است كه به علت راستي و درستي گفتار ، وي را صادق مي خوانند .
فضل و بزرگواري او مشهورتر از آن است كه نياز به توضيح داشته باشد .
ابو موسي جابر بن حيان طر طوسي شاگرد او بود .
جابر كتابي شامل هزار ورق تاليف كرد كه تعليمات جعفر صادق را در برداشت و حاوي پانصد رساله بود .
ابن خلدان همچنين مي نويسد : جعفر بن محمد (عليه السلام) در صنعت كيميا ( شيمي ) از مهارت خاصي بهره مند بود ، ابو موسي جابر بن حيان طر طوسي ، شاگرد او بود .

شيخ مفيـد مـى نـويسـد
به قدري علوم از او نقل شده كه زبانزد مردم گشته و آوازه آن ، همه جا پخش شده است و از هيچ يك از افراد خاندان او، به اندازه او علوم و دانش نقل شده است .

دانشمند مسيحي
يكي از دانشمندان مسيحي درباره حضرت مي گويد :
امام صادق (عليه السلام) سرمنشا مجموعه ابتكارات و افكار و روش هاي جديد است .
نويسنده كتاب (( مغز متفكر شيعه )) مك نويسد : امام صادق(عليه السلام) شخصيتي است كه مذهب شيعه را از خطر نابودي نجات داد .
او بود كه نخستين بار نظريه (( بطليموس )) درموضع مركزيت كره زمين و گردش خورشيد به دور آن را مورد انتقاد قرار داد و مركزيت خورشيد را مطرح ساخت او نخستين كسي بود كه عقيده عناصر چهارگانه آب ، آتش ، خاك ، هوا را مطرح ساخت .
او نخستين پايه گذار عرفان در اسلام بود .
او پديدآورنده فرهنگ جامع شيعه بود .
او پايه گذار نئوري حركت تمام موجودات و ده ها نظريه جديد علمي بود كه تفصيل آن را در همان كتاب بايد مطالعه نمود .




امروز:  سه شنبه 11 آذر 1399
اخبار
آموزش
کتابخانه
اصطلاحات
مقالات
اساتید
کانون قرآن
گفتمان
پرسش و پاسخ
بسیج
گالری عکس
مناسبت ها
فرزانگان
اطلاعیه ها و بیانیه ها
رویدادها
تازه های علمی
 
 
 
 
کليه حقوق معنوي براي مجتمع آموزش علوم اسلامي کوثر محفوظ مي باشد.
Designed by Hetav Group & Powered by: Karimabadi